Nieuwe plannen

Ik vertelde een tijdje terug dat ik een PhD-voorstel aan het schrijven was. Het gaf me veel voldoening om die sollicitatie eergisteren af te ronden. Mijn eerste onderzoeksvoorstel werd namelijk scherp bekritiseerd door de mensen uit Nijmegen die me hebben geholpen bij dit proces. Dat was wel even schrikken. Daarna heb ik alles op alles gezet om in minder dan een week nog een goed voorstel te schrijven. Ik denk serieus dat ik niet vaak zo hard gewerkt heb: meestal stond ik om zeven uur op en was ik om half 8 aan het werk, tot een uur of 9 in de avond. Dit was nodig, want ik moest me veel nieuwe literatuur eigen maken. In het kort, voor de liefhebbers: het onderzoeksvoorstel gaat over morele perceptie. Zijn “goed” en “kwaad” (ethische proposities in het algemeen) ‘dingen’ die we kunnen waarnemen met onze zintuigen? En wat zegt het antwoord op deze vraag ons over wat voor soort ‘dingen’ “goedheid” en “kwaadheid” zijn? Ook: wat voor theorie over menselijke waarneming ligt ten grondslag aan een bepaalde visie op deze kwestie?

Sinds maandag ben ik mijn masterscriptie aan het aanpassen, want het tijdschrift van de faculteit waaraan ik ben afgestudeerd wil deze graag in bewerkte vorm opnemen in haar volgende uitgave. Goed nieuws dus! Minder goed nieuws is dat het paper wat ik heb geschreven naar aanleiding van diezelfde scriptie afgewezen is door het academische tijdschrift waarin ik graag wilde publiceren. Gelukkig heb ik nuttige feedback gekregen die ik as we speak aan het verwerken ben.

In de tussentijd heb ik hiernaast nog geen ander werk. Ik heb twee sollicitatiegesprekken gehad, maar die waren allebei verre van ideaal. In deze tijd van het jaar heeft de AIESEC hier niet zoveel te bieden, lijkt het. Ik heb niet het idee dat er binnenkort verandering komt in mijn werksituatie. Daarnaast wordt het hier binnenkort rustiger op sociaal gebied. Op dit moment hebben we een leuke groep van zo’n tien stagiaires/vrijwilligers die hier verblijven en waarmee we veel leuke dingen ondernemen maar zeven van hen gaan binnen twee weken weg, dan is hun project afgelopen, terwijl er in december pas weer een nieuwe lading komt.

Zonder werk en een soon-to-be niet-zo-levendige community. Die perspectieven zijn niet geweldig.

Daarom besloot ik om de AIESEC in Nijmegen in te lichten over mijn situatie en ze te vragen om voor mij een project in een ander land te zoeken. Het is immers niet de bedoeling dat je met AIESEC ergens heen gaat en vervolgens geen werk hebt. Dit begrepen ze volledig en zijn op dit moment met mijn verlanglijstje/eisenpakket een match aan het zoeken. Ik ga dus weg uit Egypte.

Maar niet voordat ik alle mooie plekken hier heb gezien en ik daadwerkelijk een nieuw project heb. Vanavond vertrek ik met de AIESEC’ers hier naar Dahab, aan de Rode Zee. Terwijl de rest van de groep zaterdag met de nachtbus terugkeert naar Cairo, blijf ik nog even plakken in Dahab. Vervolgens zet ik koers naar St. Catherine (ook wel de Mozesberg genoemd); het schijnt mogelijk te zijn om die berg te beklimmen en op de top de nacht door te brengen. Daarna reis ik door naar Luxor (Vallei der Koningen) en Aswan. Over anderhalve week, ongeveer, denk ik weer terug te zijn in Cairo. Dan ga ik onder andere kameel rijden bij de piramides, want dat heb ik nog niet gedaan.

Niet lang daarna verwacht ik onderweg te zijn naar mijn nieuwe bestemming.